Patrząc na Indie i Nepal przez pryzmat funkcjonowania społeczeństw nie sposób powiedzieć: „podoba mi się”. Bo jak może się podobać wyzierająca z kątów potworna nędza, brak kontroli władz Indii nad poczynaniami szczycących się dokonywaniem po dziś dzień sati, zaprzęganie dzieci do ciężkiej pracy, rządzący maoiści w Nepalu? Z drugiej strony, patrząc przez pryzmat dziedzictwa kulturalnego, nie potrafię powiedzieć: „nie podoba mi się”. Nie sposób nie doceniać tej soczystości i różnorodności. Dość wspomnieć mozaikę architektoniczną, jogę, muzykę, malarstwo. Ludzie pytają, czy lubię tamten kawałek świata. Ani lubię, ani nie lubię. Nie odkryję Ameryki, jeśli powiem: fascynuje mnie. Ta kultura nie do ogarnięcia, chaos rządzący się określonymi prawidłami. Staram się przyjąć to wszystko takim, jakim jest, a jednocześnie pielęgnować w pasji trzeźwe spojrzenie. Bo, teoretycznie „koń jaki jest, każdy widzi”. Praktycznie - spróbuj cwałować na oklep na ogierze… 
Kliknij i posłuchaj audycji w odtwarzaczu.
Podcast: Odtwórz w nowym oknie
Wyobraźcie sobie Delhi, metropolię przypominającą gigantycznego potwora z tysiącami macek. Tu właśnie, w zatłoczonej stolicy Indii, rozpoczyna się nasza podróż do malowniczego Himachal Pradesh. Stąd, prowadzący Wieczór Radia TOK FM Cezary Łasiczka i ja, zabierzemy Was do prastarych klasztorów buddyjskich w Tabo, Ki oraz Dhankar, maleńkich wiosek z dala od cywilizacji, barwnego Pragpuru, w którym mało kto słyszał i… McLeod Gandź, gdzie rezyduje XIV Dalajlama. A to wszystko w otoczeniu majestatu Himalajów, duchów bóstw i mantrujących mnichów. Część trasy pokonany na dachu autobusu oraz urokliwą kolejką wąskotorową, a część przejdziemy na własnych nogach. Zapraszam.
1000 dni i moje małe Indie
Siedziałam na dachu świata sycąc oczy i ducha pejzażem ultramarynowo – złocistym. Wygrzebywałam spomiędzy szczelinek himalajskie kamyczki. Niektóre z nich okazywały się jedynie zbitymi grudkami piasku. Przywracałam więc pierwotny stan, krusząc je w dłoni. Następnie dawałam pojedynczo upadać na trawę, by tam w spokoju czekały na mocny podmuch wiatru. Od czasu do czasu, odpoczywający nieopodal bezzębny staruszek, podchodził do mnie i częstował dojrzałymi morelami. Zahartowany przez srogie warunki pogodowe – temperatury tak niskie zimą, że wyjście bez czapki grozi odpadnięciem uszu – ma klucz do największej mądrości życiowej. Przetrwania przez zawarcie ugody z Naturą.
Witam Cię na stronie prezentującej moje zawodowe portfolio. Znajdziesz w nim fragmenty autorskich artykułów, informacje o napisanych przeze mnie książkach, a także fotografie. 
