To bez wątpienia jeden z najbardziej fascynujących gatunków muzycznych na świecie. Jego ojczyzną jest USA. Od połowy XIX wieku ewoluuje, zmienia formy i brzmienia, ale jeszcze nigdy nie przeżył kryzysu. Kilkadziesiąt lat temu dotarł do Amsterdamu. Chłonni nowości Holendrzy nie zwlekali i uczynili z miasta europejską stolicę jazzu.
Jazz zawdzięcza istnienie afrykańskim niewolnikom z południa USA śpiewającym pieśni religijne oraz ballady opowiadające o trudach dnia codziennego i miłości. Rosnące zainteresowanie folklorem sprawiło, że w początkach XX wieku wzbogacono go o nowe melodie i instrumenty. Od tego momentu można mówić o powstaniu nowej formy muzycznej – tradycyjnego jazzu. Za jego kolebkę uważa się St. Louis (stan Missouri). Jednak prawdziwy rozkwit jazz zawdzięcza innym miastom: Nowemu Yorkowi i czarnej dzielnicy nazywanej „Haarlem-jazz”, Chicago i Nowemu Orleanowi. To tam należało szukać największych artystów, bo czy komuś trzeba przedstawiać Louisa Armstronga, Buda Freemana czy orkiestrę Glenna Millera?
W l. 30. XX wieku pozycja jazzu i jego licznych odmian, m.in. swingu (rozmaite mutacje) i bluesa, była już na tyle ugruntowana, że rozpoczęto pierwsze próby zaszczepienia go w Europie. Widmo zbliżającej się wojny zastopowało jednak marzenia o tworzeniu nowych scen muzycznych na starym kontynencie i dopiero po wojnie rozpoczął się szał.
Witam Cię na stronie prezentującej moje zawodowe portfolio. Znajdziesz w nim fragmenty autorskich artykułów, informacje o napisanych przeze mnie książkach, a także fotografie. 
